دوشنبه 23 شهریور 1388

اگر باغبانی بخواهد از میوه درخت خود استفاده كند باید در زمان معین و نسبتاً زیاد مراقب درخت خود باشد، به درخت خود آب دهد و درخت را مقابل نور بگذارد و ...
انسان هم اگر بخواهد كودك خود را درست تربیت كند لازم است كه در مدت زمان معین آموزش‌های لازم را به او بدهد و او را برای جامعه فردای خویش آماده سازد.
مسلماً همه والدین دوست دارند فرزندانی كه در دامنشان پرورش می‌یابد مسؤولیت پذیران و جامعه سازان مومن فردا باشند.
به همین خاطر در دنیای امروز نسبت به گذشته خانواده‌ها بیشتر بر روی تربیت درست كودكان خود حساسیت دارند. اگر تا دیروز خانواده‌ها با خود می‌گفتند سنگینی بچه بر زمین است و نانش در هوا! امروز می‌گویند بار فرزند بر زمین است و روزی‌اش وعده الهی، پس بكوشیم برای تربیت فرزندان صالح.
تا آنجا كه دیده شده خانواده‌ها كودك خود را از همان سنین خردسالی آموزش‌هایی كه دور از انتظار آن سنین است، می‌دهند. از او انتظار دارند كه مانند بزرگ‌تر‌ها رفتار كند، جلوی كسی پا دراز نكند، وقتی چیزی تعارفش می‌كنند مانند بزرگ‌تر‌ها تشكر كند، به جای بازی كه در آن سنین برایش بسیار ضروری است در مباحث بزرگ‌تر‌ها شركت كند! كلاس رزمی برود و ... .
بسیاری هم دوست دارند فرزند خویش را از همان بدو تولد مومن و مقید به تعلیمات اسلامی بار آورند تا در آینده موجب افتخار و سربلندی خانواده و سعادتمندی و خوشبختی برای فردای خود باشند. به طوری كه دیده شده است فرزندان را از همان كودكی طوری تربیت می كنند كه در نوجوانی (و كمتر) علاقه‌مندانه كنار پدر و مادر می ایستد و نماز می‌خواند، تكبیر می‌گوید و یا حتی در مواردی دیده شده است كه موفق به حفظ قرآن شده‌اند.
اگر چه از طلوع اسلام بیش از 1400 سال می‌گذرد، اما ارزش‌های انسانی و ویژگی‌های مطلوب برای به رشد رسیدن انسان تغییر نكرده است.
تربیت دینی یعنی بیاییم یكبار دیگر به آموزه‌های اسلامی بنگریم و ببینیم كه اسلام چه فاكتورهایی را برای تربیت درست كودك به ما می‌آموزد، پس بیاییم و بر اساس آن نكات با توجه به شرایط زمان و مكان و دنیای امروز فرزندان خود را تربیت كنیم. این آموزه‌های اصیل دینی است كه به فرزندان می‌آموزد حتی اگر پدر و مادر نا مسلمان هم داری به آنان كج‌ رفتاری مكن و با آنان چگونه رفتار كن و چه بكن و چه نكن.
اتفاقاً امروزه، هم به خاطر محبت ذاتی والدین نسبت به فرزند خود و هم به خاطر هجوم برخی ضد ارزش‌ها در لباس ارزش از سوی دیگر اهمیت تربیت فرزند را بیش از پیش لازم می‌كند.
همین جاست كه هیچ دامنی به اندازه دامن دین نمی تواند پناه محكمی برای حفظ فرزند ما گردد.
می‌دانیم كه قلب كودك تا اوایل سنین نوجوانی مانند زمین آماده و بی كشت است و آماده پذیرش هر بذری است كه در آن افكنده شود و در این مقطع از سنین كودك ما مانند یك دوربین همه اطلاعات را از جانب پدر و مادر و اطرافیان می‌بیند، در خود ذخیره می‌كند و در مراحل بعدی از خود بروز می‌دهد.
همینجا است كه لغزنده‌ترین و لغزاننده‌ترین مسأله پا به بروزگاه شخصیت كودك می‌گذارد.
اگر تاكنون تربیت پدر و مادر صحیح و رفتار اطرافیان به هنجار بوده باشد، طبیعتاً رفتاری كه از كودك یا حتی نوجوان نمایش داده می‌شود راضی كننده خواهد بود؛ و اگر پدر و مادر در همان سنین آغازین حیات به فكر پرورش فرزند خود نبودند در سنین بالاتر مشكل می‌توان این شاخه درخت كه روز به روز تنومند تر می‌شود را اصلاح كرد.
شمشیر نیك از آهن بد چون كند كسی / ناكس به تربیت نشود ای حكیم كس
تربیت ضرورى‏ترین نیاز انسان در زندگى است. انسان بدون تربیت صحیح ره به جایى نمى‏برد، نه از باغ زندگى خویش میوه شیرین‏ مى‏چیند و نه كام انسان‌هاى دیگر را از ثمرات درخت وجود خود شیرین مى‏كند و بالاتر آنكه نه به درك معناى انسانیت نایل مى‏آید و نه به فتح قله‏هاى‏رفیع انسانیت دست مى‏یازد. بدین جهت تربیت، عالی‌ترین هدف پیامبران و اساسى‏ترین پیام كتب و اولین و ضرورى‏ترین وظیفه والدین است.»
بنابراین با كمی جستجو در متون دینی می‌بینیم كه اسلام برای تمام این فاكتورهای تربیتی از زمان تولد(و یا حتی قبل از تولد) راهكارهایی دارد.

• نظرا شما() 

ارسال به